•
จริงๆซื้อมาได้เกือบ 2 เดือนแล้วล่ะครับ กับ DSLR ตัวแรกของชีวิต Nikon D60 Kit ที่ในชุดประกอบด้วย Body Nikon D60 และก็เลนส์ NikkorAF-S 18-55 VR G เลนส์คิตนั่นเอง ซื้อที่ร้านแมลงกล้อง สาขาพันธุ์ทิพย์เชียงใหม่ ที่ซื้อร้านนี้เพราะว่าเพื่อนแนะนำมาอีกทีน่ะครับ พี่เขาเป็นกันเองดี ตรงไปตรงมาด้วย อ้อ ราคาที่ผมซื้อมา 23,900 บาทครับ เป็นเครื่องประกันศูนย์ บวกกับค่า UV Filter ที่สามร้อยบาท เป็น 24,200 บาท ราคาช่วงนั้นก็ประมาณนี้ครับ ส่วนของแถมที่ได้คือ SD Card 2GB ยี่ห้อ Kingston กับกระเป๋ากล้อง Nikon ครับ
ก่อนซื้อก็หาข้อมูลอยู่นานพอสมควร ตอนแรกเทใจให้กับ Canon EOS 450D ไปซะเยอะแล้ว แต่พออ่านดูรีวิว Nikon D60 จากหลายๆที่ ชักเริ่มจะลังเล (โดยเฉพาะรีวิวที่ pixpros.net) ไปถึงร้านก็บอกพี่พนักงานว่า “ผมหากล้อง DSLR ตัวแรกของชีวิตอยู่ครับ” แต่พี่เขาก็ถามกลับมาซะงั้นว่า “มองรุ่นไหนอยู่?” ผมก็บอก Nikon D60 ไป แล้วก็ลองเอามาเล่นๆดู
พี่แกก็แนะนำค่อนข้างดีครับ ทั้งข้อดีข้อเสีย ไม่เชียร์ตัวไหนมากเกินไป ตอนแรกกะว่าจะเอา Canon EOS 400D ซึ่งราคาถูกกว่ามาลองเล่นด้วย แต่คิดในใจว่ากลัวลังเล ก็เลยไม่จับ Canon เลย … จริงๆแล้วมีเพื่อนคนนึงใช้ Canon EOS 40D อยู่ ผมก็ไปขอลองเล่นนิดๆหน่อย รู้สึกเฉยๆกับมันน่ะครับ (หรือว่าจริงๆแล้วเล่นไม่เป็น 
)
ช่วงนี้กระแส DSLR มาแรงมากๆ จนไม่ว่าใครก็สามารถเป็นเจ้าของได้ สิ่งที่ผมพบเห็นอยู่ทุกวัน ตามเว็บบอร์ดต่างๆก็คือ “จะซื้อกล้องใหม่ เอารุ่นไหนดี?” หรือ “Nikon กับ Canon จะเลือกยี่ห้อไร?” หรือ “Nikon XXX กับ Canon XXX ตัวไหนดีกว่ากัน?” ตั้งกระทู้ใหม่ทุกวัน คนตอบก็ตอบทุกวัน เห็นแล้วก็เบื่อบ้าง เป็นธรรมดา
อยากแนะนำสำหรับคนที่กำลังคิดว่าจะซื้อกล้อง DSLR ตัวแรกของชีวิตนะครับ ช่วงแรกคุณจะยังไม่รู้อะไรมาก ผมแนะนำให้หาข้อมูลของกล้องหลายรุ่น หรือรุ่นที่คุณสนใจ ให้มากที่สุดก่อน ไม่ว่าจะเป็นการอ่านสเป็คกล้อง หรือรีวิวตามเว็บไซต์ต่างๆ ซึ่งตอนนี้มีเยอะแยะถมไปครับ อ่านเยอะๆ ศึกษาเยอะๆ ใช้เวลานานหน่อยไม่เป็นไรหรอกครับ แล้วที่สำคัญ กล้องที่ดีสำหรับเรา คือกล้องที่เหมาะกับเรา ไม่ใช่กล้องรุ่นใหม่ล่าสุด หรือคนใช้เยอะสุด กล้องที่สมบูรณ์แบบที่สุด มันอาจจะไม่เหมาะกับเราก็ได้ เพราะฉะนั้น ชอบตัวไหน เลือกตัวนั้นครับ เอาความชอบของตัวเองเป็นที่ตั้งเลย แล้วเราจะอยู่กับมันได้นาน
สำหรับผม ผมมีความสุขกับกล้องตัวนี้ครับ ไม่ว่าใครจะบอกว่า “ซื้อมาแพง, กล้องตัวเล็กไป, หาเลนส์ยาก, เลนส์แพง, ไม่มี live view ฯลฯ” แต่ผมก็ไม่สนใจ เพราะผมต้องการแค่กล้องที่ผมชอบที่สุด ใช้แล้วมีความสุขที่สุด ไม่ใช่กล้องที่ดีที่สุด
ไว้ตอนหน้าจะมารีวิวแบบบ้านๆกันซะหน่อย
•
ผมรู้จักคำว่า Social Bookmarking ก็เพราะ Zickr.com ครับ ส่วนที่อื่นๆได้มารู้จักกันภายหลัง เช่น duocore.tv หรือ thaizad.com
ช่วงแรกที่ผมเริ่มเขียนบล็อกใหม่ๆ (ประมาณปลายปีที่แล้ว) Zickr! คึกคักมากครับ และผมก็เลือกที่จะซับมิตบทความในบล็อกไปที่ Zickr! เป็นที่แรก แต่หลังๆมานี้ เริ่มเงียบเหงา คนซับมิตเยอะขึ้น แต่คนโหวตกลับน้อยลง น่าสนใจคือส่วนทางขวามือครับ คนโหวตเยอะสุด 10 อันดับแรก ที่พักหลังมานี้ ถึงแม้จะเป็นอันดับหนึ่ง ก็ได้ไม่ถึง 10 คะแนน ผิดกับเมื่อก่อน ที่แตะ 20
บอกก่อนนะครับว่า บทความนี้ไม่ได้มีเจตนาจะดิสเครดิต Zickr! แต่อย่างได
วันนี้ผมก็เข้าไปดู Zickr ตามปกติครับ จะดูหน่อยว่าวันนี้มีอะไรเกิดขึ้นบ้าง สิ่งที่ผมพบก็คือ
9 ใน 10 เป็นเรื่อง “คลิปโฟร์-มด” … อีกเรื่องเป็นอั้ม ไม่ใช่โฟร์มด และเข้าใจว่าเป็นเรื่องดัก… ด้วยครับ
ไหนลองดูซิ คนโหวตเท่าไหร่ถึงไปอยู่อันดับแรกได้
45 Votes ยังครับ ยังไม่ใช่ของจริง ของจริงต้องนี่ต่างหาก
คนกดโหวตไปเป็นร้อย ทำไปได้ .. เขาคงคิดว่า สมัครสมาชิกก่อน ถึงจะโหลดคลิปได้ (ผมอ่านคอมเม้นต์แล้วเดาๆเอา) ไม่ได้รู้เลยว่า Zickr.com เป็น Social Bookmark แห่งหนึ่ง คิดแค่ว่าเป็นเว็บๆหนึ่งเท่านั้น
เข้าไปอ่านคอมเม้นต์ดู มีแต่คนทิ้งเมลไว้ให้ คงเข้าใจว่า ให้ส่งคลิปไปที่เมลนี้หน่อย ประมาณนี้
ผมมาลองนั่งๆนึกดูแล้ว Zickr! ทำ SEO มาค่อนข้างดี แท็กส์ของ Zickr! นั้น ติดอินเด็กซ์ที่ Google ง่ายมาก ที่สำคัญ อันดับดีซะด้วย อันนี้จริงๆครับ เจอมากับตัว แท็กส์บล็อกผมแรงสู้ Zickr!ไม่ได้ ทราฟิกมาที่บล็อกนี้ โดยเฉพาะคีย์เวิร์ดคำว่า “กำเนิดดาวฤกษ์” ช่วงก่อนนั้น เวลาไปค้นใน Google จะเจอ Zickr! ก่อน แล้วค่อยส่งมาที่บล็อกนี้อีกที เรื่องคลิปพวกนี้ก็คงเหมือนๆกัน
เรื่องแท็กส์คำว่า “คลิปโฟร์มด” นี่จะไปโทษ Zickr! ว่าเป็น Grey Hat SEO ก็ไม่ได้ครับ เพราะแท็กส์เป็นระบบอัตโนมัติ ติดทุกแท็กส์อยู่แล้ว
ผมไม่ได้ต้องการจะสื่ออะไรมากกว่านี้ครับ แค่อยากจะบอกว่า “มัน แปลก ดี นะ” Zickr! ที่เหงาๆอยู่ คึกคักขึ้นมาในทันที
ผมขอไม่ใส่แท็กส์เป็น “คลิปโฟร์มด” ละกันครับ เดี๋ยวคึกคักแบบ Zickr! ขึ้นมา เกรงว่าลิงน้อยจะรับไม่ไหว
•
เขียนบล็อกมาก็เกือบๆปีแล้ว ผมพบว่า ผมถนัดเขียนเรื่องของตัวเอง หรือเรื่องที่เกี่ยวกับตัวผมเองมากกว่า ผมเขียนเรื่องดาราศาสตร์เป็นอันดับแรก แต่หลังๆนี้เริ่มห่างๆไป บอกตรงๆครับว่าเรื่องดาราศาสตร์กับผมอยู่ค่อนข้างห่างกัน เพราะว่าผมเรียนวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ วันๆอยู่แต่กับโน้ตบุ๊ก ในห้องแลป แต่ว่าการดูดาวมันต้องออกไปข้างนอกน่ะสิครับ เลยลำบากอยู่เหมือนกัน จริงอยู่ที่ในคอมมีโปรแกรมดูดาวมากมาย แต่มันก็ไม่ได้อารมณ์เหมือนกับไปดูจริงๆซักเท่าไหร่ เมื่อไม่ได้ออกไปดูดาว แรงบันดาลใจที่จะเขียนเรื่องเกี่ยวกับดวงดาวมันหายไปซะเยอะเลยครับ ความรู้สึกอยากเขียนมันมีมาก แต่ไม่มีข้อมูลเลยนี่สิ ผมเลยคิด-เขียนอะไรไม่ออกซะที หลังๆมาบล็อกนี้เลยมีแต่เรื่องข่าวที่สำคัญๆเท่านั้น ที่เกี่ยวกับเรื่องดาราศาสตร์ บทความเกี่ยวกับเรื่องดวงดาวทั่วๆไปไม่ค่อยมีซะแล้ว
ในทางกลับกัน อีกส่วนหนึ่งของบล็อกนี้เป็น เรื่องทั่วๆไปเกี่ยวกับแวดวงไอทีและคอมพิวเตอร์ (ที่ได้ import มาจาก armno.in.th) เรื่องประเภทนี้ผมไม่ต้องใช้เวลาในการเขียนมาก เพราะว่ามันเป็นเรื่องใกล้ตัว รับ feed จากเว็บอื่นก็เยอะ ทำให้ไม่ต้องหาข้อมูลอะไรมากมาย แต่บางครั้งก็ไม่อยากเขียนเรื่องพวกนี้ เพราะว่าอยากทำอะไรที่ให้มัน unique ไม่ซ้ำใครบ้าง
ส่วนที่เหลือก็เป็นเรื่องบ่นๆทั่วๆไปของผมแหละครับ แบบนี้แหละถนัด เพราะไม่ต้องคิดอะไร (เรื่องไร้สาระนี่ล่ะชอบนัก)
มาถึงบรรทัดนี้แล้ว “โพสต์นี้ผมต้องการจะสื่ออะไร??” นั่นสิ เขียนเองอ่านเองยังไม่ค่อยรู้เรื่องเลย
คือผมจะบอกว่า ผมจะทำบล็อกนี้ให้ออกแนว personal blog มากขึ้น คงไม่ใช่ article database อย่างที่คิดไว้เมื่อหนึ่งปีก่อนแล้ว เรื่องที่เขียนก็คงสับเพเหระ ยึดติดอะไรมากไปมันก็เครียดได้เหมือนกัน
แต่สิ่งที่จะพยายามทำ ก็คือทำให้บล็อกนี้เป็นประโยชน์กับผู้อ่าน ไม่ใช่เฉพาะกับตัวผมเองเท่านั้นครับ
อามโน
