สองบล็อกสามบล็อก

ช่วงนี้ผมไม่ค่อยว่างอัพเดทบล็อกเลยครับ หมายถึงบล็อกข้างนอก Windows Live Space นะ ผมมีสอบติดกันสี่วันรวด ไม่รวมที่สอบไปวันนี้ด้วยนะครับ  3 ใน 4 นั้นเป็น Maths ซะด้วยสิ  แค่คิดก็ยังเหนื่อยเลย

เอาล่ะ นอกประเด็นอยู่เรื่อย  ที่ผมจะเขียนวันนี้คงเป็นการสารภาพอย่างจริงใจล่ะครับ  ถึงวันนี้ผมยังหาจุดยืนให้บล็อกนี้ไม่ได้ บล็อกนี้มันเริ่มต้นเพียงเพราะว่าผมไปขอโดเมน armno.in.th จาก THNIC มา  โดยที่ไม่เคยวางแผนเลยว่าจะเอามาทำอะไร  รู้แค่ว่าต้องเขียนบล็อกหรือไดอารี่  ดูเหมือนไม่มีอะไรนะครับ  แต่เพราะว่าหาเป้าหมายของมันไม่ได้ ผมจึงไม่มีอะไรมาเขียนที่นี่ซักเท่าไหร่

เรื่องส่วนตัว ผมเขียนใน Windows Live Spaces ของผม

ส่วนเรื่องที่ไม่ใช่เรื่องส่วนตัว ผมก็อยากจะเอามาเขียนบล็อกข้างนอก

ตอนนี้ ไอ้บล็อกข้างนอก ที่ว่านี้ มีอยู่สองบล็อก คือที่นี่ และมังกี้อามโนดอทคอม

มังกี้อามโนดอทคอม ผมตั้งใจไว้ว่าจะเขียนแต่เรื่องดาราศาสตร์และการดูดาวเท่านั้น ใจจริงๆอยากสร้าง Article Database เกี่ยวกับเรื่องพวกนี้แบบส่วนตัวไว้เลยล่ะครับ  ความรู้เรื่องพวกนี้ผมก็มีเยอะกว่าคนทั่วๆไป (ย้ำว่าเทียบกับคนทั่วไปจริงๆนะครับ :P) แต่ว่าผมเขียนบล็อกที่มังกี้อามโนไม่ได้ทุกๆวัน เพราะความรู้พวกนั้นมันเริ่มจางไปแล้ว จะเขียนโพสต์ใหม่แต่ละครั้ง ผมต้องหาข้อมูลอยู่เกือบๆชั่วโมง ทั้งจากในหนังสือและอินเตอร์เน็ต  หลังจากนั้นก็มานั่งกรองความคิดเป็นตัวอักษร ใช้เวลาก็เกือบๆชั่วโมงเหมือนกัน  เพราะบางเรื่องผมก็แค่คุ้นๆ แต่ไม่ชัวร์ ก็ต้องไปหาแหล่งข้อมูลยืนยัน กลัวพลาดน่ะครับ เพราะเรื่องพวกนี้มันเป็นข้อเท็จจริง

ผิดกับเมื่อตอนสมัยมัธยม  ผมมีเวลาว่างดูดาวเป็นชั่วโมงๆทุกคืน  ผมเรียนวิชาดาราศาสตร์สัปดาห์ละสองวัน  อาจารย์ก็ยังอุตส่าห์เลือกให้ผมเป็นตัวแทนโรงเรียน ไปแข่งตอบปัญหาดาราศาสตร์ที่เชียงใหม่อีก ดังนั้นทุกเย็นผมต้องไปอ่านหนังสือดาราศาสตร์ที่ห้องกลุ่มสาระฯวิทย์ฯ  ความรู้เรื่องดาราศาสตร์ช่วงนั้นมีเยอะพอสมควร  ถ้าให้ผมเขียนบล็อกในตอนนั้น ผมไม่ต้องเปิดหนังสือหรือเปิดเว็บดูด้วยซ้ำ ใช้เวลาไม่นานด้วย (พอละ รู้สึกว่าจะโม้มากไป) แต่เวลาผ่านไป มีของดีอยู่แต่ไม่ค่อยได้ใช้ มันก็ค่อยๆจมลงไปเรื่อยๆครับ  ถึงตอนนี้รู้สึกเสียดายเหมือนกัน ที่จำอะไรไม่ค่อยได้แล้ว อย่างที่บอกแหละครับ คุ้นๆแต่ไม่ชัวร์  จะเขียนบล็อกแต่ละครั้ง เริ่มเครียดละครับ เอ๊ะมันจะถูกไหมหนอ

(พักบ่นหน่อย เบื่อตัวเองจังเลยที่เขียนอะไร แล้วจับใจความไม่ได้ทุกที -*- )

ผมจึงอยากเปลี่ยนรูปแบบบล็อกมังกี้อามโนดอทคอม ให้มันกว้างกว่านี้  อยากเปลี่ยนเป็นบล็อกเรื่อยเปื่อยดูบ้าง เพราะผมไม่อยากเครียดกับมันมาก อยากเขียนเรื่องดาราศาสตร์กับการดูดาวก็แทรกลงไปบ้าง (ไม่เห็นยากเลย)  ทำไมเราต้องกำหนดบล็อกให้มันตายตัวตั้งแต่แรกวะเนี่ย ทำไปทำมาเครียดเลยตู … เอาล่ะ อ่านไม่รู้เรื่องแล้ว ผมเขียนเองยังอ่านไม่รู้เรื่องเลย หาใจความไม่ได้

เอาเป็นว่า เดือนมีนาคม MonkeyArmNo.com จะเปลี่ยนไป  ส่วนบล็อกนี้ผมจะดองไว้ครับ จนกว่าโดเมนจะหมดอายุ หรือ THNIC จะมาเอาคืนไปละกัน

ขอหลบไปอีกซักพัก

หาเรื่องดองบล็อกอีกแล้ว คราวนี้จำเป็นหน่อยครับ ต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบไฟนอล ช่วงสอบก็ยาวไปถึงสิ้นเดือนกุมภาพันธ์เลยล่ะครับ  ยังไม่รู้เหมือนกันว่าจะว่างมาเขียนบล็อกยาวๆอีกวันไหน ยังไงก็ … ไม่รู้เหมือนกัน คิดไม่ออก  ไปละครับ ขอตัวไปอ่านหนังสือออออ ดุ๊กๆๆ

ความภูมิใจเล็กๆในฐานะบล็อกเกอร์คนหนึ่ง

ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าผมสามารถเรียกตัวเองว่า “บล็อกเกอร์” ได้อย่างเต็มรูปแบบหรือยัง แต่อย่างน้อยมันก็ทำให้ผมมีความสุขกับบล็อกที่ผมมีละกันน่า

ผมรู้จักบล็อกจาก blog.com ก่อนหน้านั้นเคยเจอเว็บนี้ทีหนึ่ง แต่เพราะไม่รู้จักบล็อก จึงไม่ได้สนใจ ไม่เคยรู้จัก Wordpress มาก่อนทั้งที่ผมบ้า CMS มากมาย  ก่อนหน้านี้จมปลักอยู่กับ Koobi อยู่นานสองนาน เพราะคิดว่านั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับผมแล้ว  จนกระทั่งวันหนึ่ง ไม่รู้ผมใช้คีย์เวิร์ดว่าอะไร แต่ผมเจอบล็อกของพี่เดย์ (idayblog.com) จากกูเกิ้ล ลองไปอ่านๆดูถึงได้รู้ว่าเว็บนั้นสอนเรื่อง Wordpress และการทำบล็อก หลังจากนั้นก็ไปหา Wordpress มาลองใช้ และติดใจจนถึงทุกวันนี้

ผมไม่เคยรู้มาก่อนว่าการเขียนบล็อกคืออะไร ผมเขียนไดอารี่ใน Live Space บ่อยๆ ซึ่งช่วงแรกๆมันก็เป็น Personal Diary อยู่หรอกครับ เมื่อก่อนผมไม่เคยคิดว่าจะมีคนมาอ่านสเปซของผม ไม่เคยคิดว่าจะเขียนอะไรสักอย่างเพื่อให้คนอื่นมาอ่านและเม้นท์มัน แต่พักหลังๆมานี้เริ่มเปลี่ยนไป เพราะเริ่มมีคนรู้จักเข้ามา เริ่มมีคนอ่านมากขึ้น ผมเลยรู้สึกว่า ผมไม่ได้อยู่ที่นั่นเพียงลำพังเหมือนแต่ก่อน จากที่เคยเขียนเพราะว่า “อยากเขียน” กลับกลายเป็นว่า เขียนเพราะ “อยากให้คนอื่นอ่าน” ซะงั้น ผมจึงลองเริ่มเขียนบล็อกจริงๆจังๆมาตั้งแต่เดือนตุลาคม 2550 หลังจากนั้นทุกอย่างก็เริ่มขึ้น

ตอนนี้ผมมีบล็อกเล็กๆอยู่สองสามที่ ถึงแม้จะเป็นแค่บล็อกเล็กๆ แต่ผมก็ภูมิใจกับมันมาก เพราะผมได้ทำสิ่งที่ผมไม่เคยได้ทำมาก่อน  ผมเขียนเรื่องดาราศาสตร์และดวงดาวที่ผมชอบ เขียนสิ่งที่ผมคิด อีกทั้งยังได้มีโอกาสรู้จักบล็อกเกอร์รุ่นพี่อีกหลายท่าน ทุกคนล้วนทำให้ผมรู้สึกว่ามันเป็นสังคม  ถึงแม้แต่ละคนจะมีบล็อกของตนเอง ที่อาจจะไม่เกี่ยวกันเลย  แต่ทุกคนก็ล้วนเป็นบล็อกเกอร์เหมือนกัน ร่วมกันสร้างสังคมบล็อกเกอร์กลุ่มหนึ่งขึ้นมาได้ ผมดีใจที่ได้เป็นส่วนเล็กๆของสังคมนั้น

สำหรับ มังกี้อามโนดอทคอม  เป็นบล็อกแรกที่ผมภูมิใจกับมันมากที่สุด  ผมได้แบ่งปันสิ่งที่ผมรู้และประสบการณ์ในการดูดาวให้กับคนอื่นได้รับรู้  ได้ทำให้ผู้อ่านสนใจดูดาวมากขึ้น  บล็อกนี้มีคนเข้าชมแค่ประมาณวันละ 80-100 คน และ 80% ของจำนวนนั้นรู้จักบล็อกผมจากเสิชเอ็นจิ้นครับ  ผมภูมิใจที่ทำให้บล็อกนี้ติดอันดับ 1 ของกูเกิ้ลได้ด้วยคีย์เวิร์ดบางคำ (ถึงแม้จะเป็นเสิชเอ็นจิ้นผีเข้าผีออกอย่างกูเกิ้ลก็ตามที) นอกจากนี้ บล็อกยังเปิดโลกทัศน์ของผมให้กว้างไกลขึ้นไปอีกหลายร้อยล้านไมล์ (เอาเข้าไป)

พอละเนาะ เขียนเยอะมันเหนื่อย…
ขอให้ทุกคนมีความสุขกับการดูดาวนะครับ (อ้าว ซะงั้น)